نقاط داده (ACV) و شناسهٔ ENID

هر مقداری که در همزاد دیجیتال دیده، ذخیره یا به آن هشدار داده می‌شود یک «متغیر کنترلی» یا ACV است: دمای یک اتاق، ولتاژ یک فاز، وضعیت یک کلید یا یک مقدار محاسباتی. هر ACV با یک شناسهٔ ۱۶ رقمی یکتا به نام ENID شناخته می‌شود. ACVهای تجهیزات کاتالوگی و نقاط SNMP خودکار ساخته می‌شوند؛ این درس خواندن آن‌ها و تعریف یا تنظیم دستی ACV را آموزش می‌دهد.

صفحه را بشناسید

صفحهٔ «مدیریت متغیرهای کنترلی» با زیرعنوان «مدیریت و پیکربندی ACVها برای نمایش در داشبورد» باز می‌شود.

ساختار ENID

ENID دقیقاً ۱۶ رقم است و از شش بخش ساخته می‌شود: SSSS-BBBB-CCC-I-D-PPP. نمونهٔ پیش‌فرض فرم 1000200003002001 است که در پیش‌نمایش به شکل 1000-2000-030-0-2-001 نمایش داده می‌شود.

مقادیر رایج بخش پایه (BBBB):

گام‌به‌گام

1. فرم را باز کنید. در «مدیریت ACVها» روی Acv را ایجاد کنید بزنید. فرم «تعریف متغیر کنترلی جدید» یک گام‌نمای چهارمرحله‌ای، پنل کناری پیش‌نمایش و نوار پایینی اعتبارسنجی دارد. دکمه‌های بالا: ذخیره پیش‌نویس، انصراف و ذخیره و ایجاد.
2. شناسایی و ENID. در بخش «اطلاعات پایه» برچسب (مثلاً «دمای اتاق 101»)، شماره و نوع متغیر را وارد کنید. انتخاب نوع متغیر اجزای ENID را خودکار پر می‌کند. در بخش «اجزای شناسه (ENID)» سریال دستگاه را همان سریال تجهیز بگذارید و بقیهٔ اجزا را بازبینی کنید. ENID نهایی در کادر «شناسه یکتا (ENID):» دیده می‌شود.

   

3. تنظیمات پایه. در بخش «فرمول و مقادیر»: فرمول ورودی، مقدار اولیه، بیشترین مقدار قابل قبول و کمترین مقدار قابل قبول، شیب (Slope) و افست (Offset). برای جلوگیری از نوسان ثبت، «فیلتر تغییرات» و حداقل تغییر جهت ثبت در بانک را تنظیم کنید. برای نقاط کنترلی، بخش «نقطه تنظیم (SetPoint)» با مقدار، حداکثر و حداقل نقطهٔ تنظیم را پر کنید.

   

4. محدودیت‌ها و هشدارها. در «تنظیمات کلی» کنترل حد را «بله» کنید و نوع اعلام را انتخاب کنید («اعلام نشود»، SMS، Email، Telegram یا «همه»). در «گروه‌های حد» پنج گروه وجود دارد: «حد عادی (Normal)»، «حد بالا (High)»، «حد خیلی بالا (High-High)»، «حد پایین (Low)» و «حد خیلی پایین (Low-Low)». برای هر گروه مقدار حد، وضعیت، متن اعلام و در صورت نیاز خروجی ENID را تعیین کنید.

   

5. تنظیمات پیشرفته. «ارسال به شبکه»، «لاگ و ثبت» و «اعلان‌های وب» را در صورت نیاز تنظیم کنید: رویدادها (حد بالا، حد پایین، تغییر، آفلاین)، کانال‌ها (مرورگر، صدا، تلگرام)، اولویت و «پیام سفارشی» تا ۵۰۰ نویسه.
6. ذخیره کنید. ذخیره و ایجاد را بزنید. پیام «متغیر کنترلی با موفقیت ایجاد شد» نمایش داده می‌شود؛ در ویرایش، پیام «متغیر کنترلی با موفقیت به‌روزرسانی شد».

زنجیرهٔ پردازش مقدار

1. مقدار خام فقط وقتی تغییر کند پردازش می‌شود؛ نقاط خروجی همیشه پردازش می‌شوند.
2. اگر «فرمول ورودی» پر باشد ارزیابی می‌شود. در فرمول، x یا me مقدار خام، self مقدار نهایی قبلی و set نقطهٔ تنظیم است. خطای فرمول مقدار را ERROR می‌کند.
3. برای نوع صحیح و اعشاری: مقدار × شیب + افست. مثلاً خام 100 با شیب 0.1 و افست 2 می‌شود 12.
4. نتیجهٔ خارج از «کمترین/بیشترین مقدار قابل قبول» ERROR می‌شود؛ محدود یا بریده نمی‌شود.
5. اگر «کنترل حد» بله باشد، مقدار با حدها مقایسه و وضعیت گروه مربوط اعمال می‌شود.

نکته‌ها و اشتباه‌های رایج

• ENID پس از ساخت قابل تغییر نیست. پیام‌ها: «ENID باید دقیقاً 16 رقم باشد» و «این ENID قبلاً استفاده شده است».
• عنوان حداقل ۳ نویسه است و «شیب نمی‌تواند صفر باشد»؛ برای بدون مقیاس، شیب 1 و افست 0 بگذارید.
• حد High-High باید از حد High بزرگ‌تر و حد Low-Low از حد Low کوچک‌تر باشد.
• فهرست «وضعیت» گروه‌های حد گزینه‌های 5 تا 7 («تعمیر»، «راه‌اندازی»، «متوقف») را هم نشان می‌دهد؛ فقط وضعیت‌های 0 تا 4 را انتخاب کنید، زیرا اعتبارسنجی فقط این بازه را می‌پذیرد.
• تأخیر اعلام نباید از ۳۶۰۰ ثانیه بیشتر باشد.
• محدودهٔ مجاز را بیش از حد تنگ نگیرید؛ هر مقدار بیرون از آن ERROR می‌شود و در داشبورد به‌صورت خطا دیده می‌شود.

خلاصه

• ENID ۱۶ رقمی است: سریال، پایه، دسته، ورودی/خروجی، نوع داده، پورت.
• پایه نشان می‌دهد نقطه از کجا می‌آید: 9004 SNMP، 9005 Modbus، 2000 متغیر.
• مقدار نهایی = فرمول، سپس خام × شیب + افست، سپس کنترل محدودهٔ مجاز و حدود.
• وضعیت‌ها فقط 0 تا 4 هستند: غیرفعال، نرمال، احتیاط، خطر، خطا.